Łysienie androgenowe
Czym jest łysienie androgenowe?
Łysienie androgenowe jest formą łysienia powszechną tak dla mężczyzn, jak i kobiet. U mężczyzn nazywa się je również łysieniem typu męskiego. Włosy wypadają w dokładnie określony sposób, najpierw ponad skroniami. Z czasem linia włosów redukuje się do charakterystycznego kształtu litery M. Włosy zaczynają wypadać również wokół czubka głowy, co często kończy się częściowym lub całkowitym wyłysieniem.
U kobiet łysienie androgenowe wygląda nieco inaczej – włosy stają się rzadsze na całej głowie, ich linia nie cofa się w żadnym miejscu. Łysienie androgenowe u kobiet bardzo rzadko prowadzi do całkowitego wyłysienia.
Łysienie androgenowe u mężczyzn jest kojarzone z kilkoma innymi schorzeniami o charakterze medycznym, jak coronary heart disease, przerost prostaty, gruczołu męskiego położonego poniżej pęcherza. Łączy się z nim również kilka innych schorzeń, jak rak prostaty, problemy związane z poziomem insuliny (jak cukrzyca czy otyłość) i wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie). W przypadku kobiet łysienie androgenowe związane jest często ze zwiększony ryzykiem polycrystic ovary syndrome (PCOS). PCOS charakteryzuje się brakiem równowagi hormonalnej, co może prowadzić do nieregularnego miesiączkowania, trądziku, nadmiernego owłosienia całego ciała (hirsutism) i przyrostu wagi.
Jak powszechne jest łysienie androgenowe?
Mimo że łysienie androgenowe jest częstą przyczyną wypadania włosów u mężczyzn i kobiet, częściej spotyka się je u mężczyzn. Ta forma wypadania włosów dotyka około 35 milionów mężczyzn w samych Stanach Zjednoczonych. Łysienie androgenowe może pojawić się nawet u nastolatków, a ryzyko jego pojawienia się wzrasta z wiekiem. Ponad 50% mężczyzn w wieku powyżej 50 lat dotknięte jest w pewnym stopniu łysieniem. U kobiet wypadanie włosów najczęściej pojawia się po menopauzie.
Jakie geny związane są z łysieniem androgenowym?
Z łysieniem androgenowym związany jest gen AR.
W łysieniu androgenowym może odgrywać rolę wiele różnych czynników genetycznych i środowiskowych. Mimo że naukowcy badają czynniki ryzyka, które mogą przyczyniać się do łysienia, większość z tych czynników nadal pozostaje tajemnicą. Badacze określili, że ten rodzaj łysienia związany jest z hormonami zwanymi androgenami, zwłaszcza z androgenem zwanym dihydrotestosteronem. Androgeny są konieczne dla normalnego rozwoju seksualnego mężczyzny przed urodzeniem i w okresie niemowlęctwa. Androgeny odgrywają także inne ważne role tak u mężczyzn jak i kobiet, na przykład regulując porost włosów i popęd seksualny.
Wzrost włosów zaczyna się pod skórą, w strukturach zwanych mieszkami włosowymi. Każde pasmo włosów rośnie w normalnym stanie od 2 do 6 lat, następnie na kilka miesięcy przechodzi w fazę odpoczynku, a w końcu wypada. Cykl zaczyna się na nowo, kiedy w mieszku zaczyna rosnąć nowy włos. Zwiększone poziomy androgenu w mieszkach mogą spowodować skrócenie czasu wzrostu włosa, a w konsekwencji – produkcję włosów cieńszych i krótszych. Co więcej, może również zaistnieć opóźnienie we wzroście nowych włosów, które mogłyby zastąpić włosy, które wypadły.
Mimo że badacze podejrzewają kilka genów o odgrywanie roli w łysieniu androgenowym, u ludzi cierpiących na nie zidentyfikowano wariacje tylko jednego genu, AR. Gen AR dostarcza instrukcji tworzenia proteiny zwanej receptorem androgenowym. Receptory androgenowe pozwalają ciału odpowiednio reagować na dihydrotestosteron i inne androgeny. Badania sugerują, że wariacje w genie AR prowadzą do zwiększonej aktywności receptorów androgenowych w mieszkach włosowych. Jednak nie jest do końca jasne, w jaki sposób takie zmiany genetyczne zwiększają ryzyko wypadania włosów u mężczyzn i kobiet dotkniętych łysieniem androgenowym.
Naukowcy nadal badają związek pomiędzy łysieniem androgenowym i innymi czynnikami medycznymi, jak coronary heart disease i rak prostaty ( u mężczyzn) czy polycrystic ovary syndrome (u kobiet). Wierzą oni, że niektóre z tych schorzeń mogą się łączyć ze zwiększonym poziomem androgenów, co pomogłoby wyjaśnić, dlaczego spotyka się je jednocześnie z łysieniem androgenowym. Możliwe też, że pewien wpływ wywierają tu również inne czynniki hormonalne, środowiskowe i genetyczne, które nie zostały jeszcze zidentyfikowane.
przypisane tagi dla tego artykułu: Łysienie
