Łysienie plackowate
Jest to stan, w którym powstają łyse miejsca w kształcie okrągłym lub owalnym. Zaczyna się w małych grupkach, po czym zwiększa swój zasięg. Łysienie plackowate najczęściej występuje na skórze głowy, ramionach i brwiach, choć może wystąpić w każdym miejscu ciała, gdzie występują włosy. Może rozwijać się powoli, lub bardzo szybko, i może być częściowe lub całkowite.
Najpierw można zauważyć miejsce, w którym włosy zaczynają rzadzieć, potem powstaje łyse miejsce. Gdy pociągnąć włosy, wychodzą one bardzo łatwo i bez bólu. Wkrótce włosy zaczynają wypadać w większych ilościach. Łyse miejsce zaczyna się powiększać, wolno lub bardzo szybko, we wszystkich kierunkach lub skupia się na jednym kierunku, co powoduje powstanie okrągłego lub owalnego łysego miejsca. Może powstawać kilka łysych miejsc w tym samym czasie lub w nieregularnym odstępie czasu. Skóra zazwyczaj jest delikatna jakby śmiertelnie biała, czasami różowawa. Czasami cała głowa zostaje pozbawiona włosów a nawet brwi i rzęs. Broda może zostać nietknięta, wyłysieć tylko we fragmencie lub całkowicie.
Są duże rozbieżności w czasie trwania dolegliwości. Leczenie może zająć kilka miesięcy, lat, dolegliwość może trwać przez kilka lat i potem samoczynnie zaniknąć, lub doprowadzić do całkowitego wyłysienia. Może zacząć się w każdym momencie życia. U dzieci i młodych osób wcześniej lub później włosy odrastają, u dorosłych prawdopodobieństwo całkowitego wyłysienia jest większe.
Jeśli włosy zaczynają odrastać, najpierw wyrastają mięciutkie, jakby puchate włosy, które potem są zrzucane, lub zamieniają się w normalne włosy. Czasami włosy odrastają, po czym znów wypadają. Zazwyczaj przypadłości nie towarzyszą żadne inne dolegliwości, choć mogą się zdarzyć bóle głowy i brak apetytu. Jednostronny ból głowy często pojawia się zanim rozpocznie się łysienie. Choroba objawia się mniej więcej w jednakowej ilości u obu płci, najczęściej w młodym wieku. W 506 przypadkach choroby leczonych w szpitalu 214 było w wieku poniżej 15 lat, a 214 chorych w wieku 15-35 lat.
Są dwa podejrzenia w stosunku do przyczyny tej konkretnej przypadłości. Pierwsze mówi, że jest to choroba pasożytnicza. Pojawią się w jakby epidemiach w instytucjach, zwłaszcza we Francji i Niemczech. Inna teoria mówi, że jest to spowodowane nienormalną reakcją nerwową, na przykład w przypadku szoku, strachu, stanów nerwowych. Oczywiście przyczyny mogą się ze sobą łączyć, jednak wygląda na to, że druga teoria jest bardziej prawdopodobna.
Spontaniczne ozdrowienie następuje w wielu przypadkach, zwłaszcza u dzieci i młodych dorosłych. Rzadziej jednak w przypadku dorosłych. Im dłużej trwa choroba, tym mniejsze prawdopodobieństwo wyleczenia. Nawroty są dość częste.
Słońce i promienie ultrafioletowe mają bardzo dobry wpływ na poprawę stanu. Można stosować specjalne naświetlania, dopóki skóra głowy się nie zaczerwieni i nie powstaną małe ranki, zrobić przerwę na dwa lub trzy tygodnie, po czym powtórzyć naświetlania. Ważna jest dieta dostarczająca wszystkich minerałów i witamin. Powinna zostać również zachowana ogólna higiena osobista.
przypisane tagi dla tego artykułu: Łysienie plackowate Włosy
