Po przeszczepach
Jedną z metod na uzupełnienie ubytków włosów na głowie są przeszczepy włosów. Jest to bardzo skuteczna metoda pod warunkiem, że potencjalny pacjent spełnia kilka warunków, o których powinien zostać wcześniej poinformowany.
Minimalne kryteria:
1. Zaawansowany wiek pacjenta. ( Jeśli przeszczep włosów wykonywany jest w młodym wieku to pacjent musi się liczyć z faktem, że włosy przeszczepione nie wypadną, ale mogą wypaść te, które znajdują się poza obszarem przeszczepionym. Wówczas efekty takiej terapii mogą być trudne do zaakceptowania ).
2. Nie duży ubytek włosów. ( Przy zbyt dużej powierzchni ubytku, ilość włosów potrzebnych do przeszczepu może być niewystarczająca, co niesie za sobą ryzyko zbyt rzadkiego osadzania implantów ).
3. Brak przeciwskazań zdrowotnych. ( Każdy zabieg chirurgiczny wymaga przejścia odpowiednich badań. Niewydolne serce, nerki, wątroba itp. stanowią olbrzymie zagrożenie dla wykonywanego zabiegu. ).
4. Duża gęstość własnego owłosienia. ( Zbyt mała ilość własnych włosów nie gwarantuje skutecznego zagęszczenia włosów w miejscach gdzie włosów nie ma ).
5. Brak schorzeń dermatologicznych w obrębie skóry głowy.
Nasza metoda nie ma żadnych przeciwskazań ! ! !
Zobacz przykłady osób po wykonanym zabiegu przedłużania i zagęszczania włosów!
Niedopuszczalne techniki
Przeszczepianie płata skóry
Ten barbarzyński zabieg polega na przeniesieniu płata skóry - wraz z sąsiadującymi tkankami, włosami i mieszkami - ze skroni na przód głowy. Żeby zapewnić dopływ krwi do płata, skórę wypreparowuje się częściowo, wzdłuż trzech krawędzi prostokąta. Jest to poważna operacja chirurgiczna, którą przeprowadza się w szpitalu. Płat ma 2,5 cm szerokości i od 7,5 do 17,5 cm długości. Przed umocowaniem i przyszyciem w łysiejącym miejscu trzeba go najpierw skręcić i ułożyć włosami do góry. Skręt powoduje trwałe wybrzuszenie skóry. Zabieg niesie z sobą ryzyko innych poważnych powikłań. Oto niektóre z nich:
• Częściowa lub całkowita martwica płata, przyczyniająca się do powstania rozległej, nieestetycznej blizny.
• Odrost włosów niezgodny z normalnym układem owłosienia.
• Infekcja.
• Wypadanie włosów i zbliznowacenia na obszarze dawczyni.
• Obwisanie skóry nad brwiami, nadające pacjentowi nieestetyczny wygląd.
• Zanik owłosienia wzdłuż nowo utworzonej linii czoła.
• Obluzowanie płata.
• Zbliznowacenie i świąd skóry w obrębie płata.
• Naruszenie ciągłości skóry głowy.
Odmianą zabiegu jest przeszczep tak zwanego płata otwartego. Płat skóry wypreparowuje się wzdłuż wszystkich czterech krawędzi, usuwając go z obszaru dawczego oraz wszczepiając w łysiejące miejsce zgodnie z kierunkiem rośnięcia włosów. Obydwie operacje są niedopuszczalne. Choć niektórzy chirurdzy wciąż przeprowadzają tego typu zabiegi u męż-czyzn, raczej nie próbuje się przekonać do nich kobiet, u których łysienie przebiega w nieco inny sposób.
Grafty liniowe
Zabieg rozpoczyna się od pobrania paska skóry szerokości 3-4 mm z obszaru dawczego na skroniach lub z tyłu głowy. Zamiast podzielić pasek na maleńkie grafty, chirurg przeszczepia go w całości lub w kilku dużych częściach. Implanty są tak rozległe, że przed ich wszczepieniem w łysiejące miejsce trzeba mocno naciąć skórę. Efekt kosmetyczny zabiegu jest wątpliwy: przeszczepione włosy odrastają wzdłuż linii prostej.
Grafty koliste i kwadratowe
Najstarsza, standardowa metoda transplantacji, powodująca odrost owłosienia w brzydkich, sztywnych kępkach. Grafty średnicy przekroju poprzecznego ołówka, czyli 3-5 mm, wycina się ze skóry specjalnym narzędziem. Rozległe implanty, bez względu na kształt, rujnują naturalny układ owłosienia skóry głowy. Dopływ krwi do przeszczepu jest upośledzony, może więc dojść do zahamowania wzrostu włosów w środkowej części graftu i powstawania na głowie charakterystycznych „obwarzanków". Przeszczepianie dużych graftów jest jedną z najczęstszych przyczyn „lalkowa-tego" wyglądu czupryny, kiedy gołą czaszkę pokrywają sztywne kępki włosów. Powoduje też wypukłe zbliznowacenia skóry. Udoskonalone wersje tych przeszczepów - mi-nigrafty i mikrografty - dają niewiele lepsze efekty, jedyną zalecaną metodą jest więc transplantacja jednostek foliku-larnych, skupisk liczących od 1 do 4 włosów, wszczepianych zgodnie z naturalnym układem owłosienia.
Redukcja skóry głowy
Barbarzyński, oszpecający zabieg, znany też pod skrótowymi nazwami: AR (alopecia reducioń), GP (geleoplastyka) i MPR (małe pattern reduction). Wykonywany w gabinecie, w znieczuleniu miejscowym. Łysiejący obszar na szczycie głowy po prostu się wycina, po czym ściąga się i zszywa krawędzie owłosionej skóry. U niektórych pacjentów zabieg pozostawia okropną bliznę, która nadaje głowie wygląd pośladków - szczelinowata szrama przechodzi przez sam środek czaszki, gdzie skóra i tak prześwituje spod włosów. Oto inne powikłania po redukcji skóry głowy:
• Nagła, czasem trwała utrata włosów, wypadanie włosów po zaledwie kilku tygodniach lub miesiącach od rozpoczęcia wzrostu.
• Zmniejszenie grubości skóry głowy.
• Nienaturalny wygląd czupryny, wywołany zmianą kierunku rośnięcia włosów.
• Infekcja.
• Krwotoki i krwiaki.
• „Cofanie" czupryny, kiedy naciągnięte i zszyte krawędzie owłosionej skóry zaczynają się rozłazić, zostawiając pośrodku widoczne pasmo bezwłosej tkanki bliznowatej, przypominające szczelinę między pośladkami.
• Powikłania po szyciu, kiedy szwy łączące tkankę podskórną wywołują bolesność i opuchliznę, oraz przypadki odrzucenia szwów przez organizm, prowadzące do powstawania ubytków skóry głowy.
Wbrew twierdzeniom niektórych lekarzy, redukcja skóry głowy nie służy zachowaniu materiału do przyszłych przeszczepów: naciągnięta skóra musi zakryć dużą powierzchnię czaszki, co prowadzi do osłabienia włosów w miejscach, które z czasem mogłyby posłużyć jako obszary dawcze.
Przesuwanie skóry głowy
Radykalniejsza forma redukcji skóry głowy, polegająca na obluzowaniu lub odcięciu skóry poniżej miejsca, w którym przebiegają główne naczynia krwionośne. W celu uniknięcia uszkodzenia naczyń chirurg przecina sąsiednie nerwy. Zabieg powoduje trwałe upośledzenie czucia w obrębie głowy. W przeciwieństwie do zwykłej redukcji skóry głowy, wymaga hospitalizacji i znieczulenia ogólnego. Zostawia wyraźne blizny wokół uszu. Jedną z częstych konsekwencji tej barbarzyńskiej operacji jest dalsza utrata włosów.
Ekspandery
Silikonowe woreczki, wszczepiane między skórę głowy a czaszkę. Po kilku tygodniach potrzebnych na zabliźnienie ran woreczki wypełnia się stopniowo iniekcjami z roztworu soli fizjologicznej. Powierzchnia skóry głowy zwiększa się dwu-, a nawet trzykrotnie. Ten radykalny zabieg służy rozciągnięciu skóry i zmniejszeniu jej napięcia przed rozległą operacją redukcji skóry głowy. Powinien być stosowany wyłącznie w leczeniu pourazowym, w przypadkach głębokich poparzeń skóry.
Niedopuszczalne narzędzia
Rozszerzadła
Po nacięciu skóry pod wszczep niektórzy lekarze wprowadzają w powstałą szczelinę rozszerzadło, wydrążony stalowy pręt, przypominający z wyglądu słomkę. Następnie usuwają rozszerzadło i wsuwają graft w rozwarte nacięcie. Oto lista przeciwwskazań do stosowania tego narzędzia:
• Wielu lekarzy stosujących rozszerzadła nie potrafi umieścić wszczepu pod odpowiednim kątem, powodując zmianę kierunku rośnięcia włosa.
• Rozszerzadło może uszkodzić tkankę w obszarze biorczym.
• Użycie rozszerzadła pociąga za sobą konieczność luźniejszego rozmieszczenia nacięć w obszarze biorczym, co zmniejszy gęstość przeszczepionych włosów.
„Miniaturyzacja graftów przysporzyła niektórym chirurgom trudności przy wprowadzaniu wszczepów w otwory lub mikronacięcia w obszarach biorczych skóry głowy -wyjaśnia dr William Rassman. - Część lekarzy zaczęła więc stosować rozszerzadła. Stalowe pręty wprowadza się często na siłę, żeby ułatwić chirurgom i technikom zlokalizowanie otworów pod wszczepy. Większość chirurgów przekonała się z biegiem czasu, że grafty można umieścić w otworach bez pomocy rozszerzadła. Potrzeba do tego jedynie umiejętności, których leniwi lekarze najwyraźniej nie chcą zdobywać". Doktor Rassman przestrzega przed chirurgami, którym brakuje doświadczenia w trudnej dziedzinie transplantacji włosów. „Lekarz nie powinien wmawiać pacjentom, że nie obejdzie się bez rozszerzadła. To tak, jakby artysta tłumaczył swoim klientom, że musi mieć ławkowiec, żeby namalować Monę Lisę" - puentuje Rassman.
Lasery
Niektórzy lekarze zaczęli nawiercać otwory pod wszczepiane grafty, posługując się laserami C02 - impulsowymi bądź pracującymi w trybie super puls. Wzbudza to liczne kontrowersje, ponieważ:
• U części pacjentów włosy wszczepione w otwory nawiercane laserem rosną wolniej niż w nacięciach wykonanych metodą tradycyjną. Stosowane obecnie lasery upośledzają dopływ krwi do obszarów biorczych, co pociąga za sobą niedotlenienie graftów.
• Ryzyko uszkodzenia termicznego tkanek w obszarach biorczych rośnie wraz z liczbą wszczepianych graftów.
• Laser niszczy włókna kolagenowe skóry i zmniejsza jej elastyczność, co może spowodować wypadanie wszczepionych graftów.
• Nawiercanie otworów laserem zwiększa ryzyko zbliznowaceń i martwicy tkanek.
• Gojenie po zabiegach z użyciem lasera przebiega wolniej.
• Nawet najnowocześniejsze i najbardziej precyzyjne lasery powodują większe uszkodzenia tkanek niż skalpel.
• Jak piszą Bernstein i Rassman w czasopiśmie „Lasers in Surgery and Medicine" (t. XIX, nr 2/1996), laserów zaczęto używać w tradycyjnych technikach przeszczepiania włosów, przygotowując rozległe, głębokie nacięcia pod duże, nieestetyczne grafty - niestety, wciąż stosowane przez niektórych lekarzy. W supernowoczesnej technice transplantacji mieszków włosowych nie trzeba wykonywać rozległych nacięć...
„...pod wszczepy pobrane z obszarów dawczych. Dzięki metodzie wyodrębniania naturalnych skupisk włosów implanty można oczyścić z nadmiaru dzielącej je tkanki, uzyskując jednostki folikularne, które można wszczepić w maleńkie otwory, co eliminuje ryzyko powstawania wybrzuszeń i zagęszczania struktury tkanek - wyjaśniają autorzy. - Argument, że sporządzanie nacięć laserem pozwala usunąć nadmiar tkanki w obszarach biorczych, traci znaczenie w kontekście przeszczepów mieszków włosowych".
Komentarze uczestników panelu na temat perspektyw przeszczepiania włosów u kobiet
Dr William Rassman
• „Kobiety przejmują się łysieniem bardziej niż mężczyźni, dlatego łatwiej je oszukać. Lekarz, którym powoduje chęć zdobycia łatwego zysku, może zbić fortunę na przeszczepach włosów u kobiet. W istocie niewiele pacjentek kwalifikuje się do transplantacji, trzeba więc zachować dużą ostrożność podczas wyboru lekarza".
Dr Robert M. Bernstein
• „Densytometr pozwala określić stabilność włosów, ustalić stopień ich miniaturyzacji w «strefie stałej», czyli w obszarze dawczym. Jeśli miniaturyzacji uległo więcej niż 20% włosów, obszar jest niestabilny i łysienie będzie postępowało. Dotyczy to 90% kobiet cierpiących na łysienie typu żeńskiego, co wyklucza je z grona osób kwalifikujących się do przeszczepu włosów".
• „Pacjentka kwalifikująca się do przeszczepu musi dysponować względnie stabilnym, gęsto owłosionym obszarem dawczym z tyłu i po bokach głowy, wyraźnie kontrastującym z obszarem biorczym z przodu i na szczycie głowy -podobnie jak pacjent dotknięty łysieniem typu męskiego".
• „Kolejnych kłopotów nastręcza skóra głowy u kobiet -cienka i mocno naciągnięta. Ze względu na mniejszą ilość tłuszczu podskórnego trzeba ją gęściej naciąć, co może się przyczynić do utraty włosów w obszarze dawczym".
• „Kobiety dotknięte łysieniem mechanicznym są idealnymi kandydatkami do przeszczepu - przeważnie mają gęsto owłosione obszary dawcze i tracą włosy wzdłuż linii czoła lub na skroniach".
• „Do przeszczepu kwalifikują się też kobiety cierpiące na alopecia marginalis, czyli łysienie wzdłuż kątów czołowych i na skroniach. Schorzenie objawia się podobnie jak łysienie mechaniczne, wiele jednak wskazuje na to, że utrata włosów nie ma nic wspólnego z ich wyszarpywa-niem -jest to odrębna jednostka chorobowa o niewyjaśnionej dotąd przyczynie. Alopecia marginalis występuje częściej u kobiet rasy czarnej".
• „Zdarzają się przypadki łysienia w następstwie chirurgicznego zabiegu liftingu twarzy. Utrata włosów następuje wówczas tylko wzdłuż linii czoła, poszkodowane kobiety kwalifikują się więc doskonale do przeszczepu. Transplantacja włosów z głowy umożliwia też rekonstrukcję brwi".
przypisane tagi dla tego artykułu: Grafty Łysienie Przeszczep włosów Wypadanie włosów
